خال صورت

انواع خال ها

  • خال های ملانوسیتی اکتسابی

خال های ملانوسیتی اکتسابی شایع ترین خالهایی هستند که در محدوده  صورت ایجاد می شوند. خال های ملانوسیتی اکتسابی به صورت معمول در صورت همه مردم وجود دارند. این نوع خال‌ها مجموعه‌ای از سلول‌های رنگدانه‌داری هستند که به‌طور گروهی دور هم قرار گرفته‌اند و معمولاً به دنبال دوران بلوغ و دوران حاملگی ظاهر می‌شوند.دو عامل در بروز خال‌های ملانوسیتی اکتسابی مهم است:

الف) زمینه ژنتیکی

تعداد خال‌هایی که در طول عمر یک فرد در بدن یا صورتش ظاهر می‌شود، ارثی است. اما زمان بروز این خال‌ها براساس زمینه ژنتیکی هر فرد فرق می‌کند.

ب) عوامل محیطی

عوامل محیطی باعث می‌شوند عامل ژنتیکی بروز خال از حالت بالقوه به بالفعل دربیاید و زودتر از زمان موعد ظاهر شوند. نور خورشید یکی از مهم‌ترین عواملی است که در بروز زودتر خال‌های ملانوسیتی اکتسابی نقش دارد، استفاده مرتب از ضد آفتاب و دوری از نور خورشید می‌تواند در پیشگیری مؤثر باشد.

  • خال‌های ملانوسیتی مادرزادی

این نوع خال‌ها از بدو تولد در بدن یا صورت افراد وجود دارند و اغلب به‌صورت ضایعات برجسته سیاه یا قهوه‌ای رنگ هستند. خال‌های ملانوسیتی مادرزادی به سه دسته کوچک، متوسط، بزرگ (غول‌آسا) تقسیم می‌شوند. در خال‌های ملانوسیتی مادرزادی بزرگ که اندازه آن‌ها بالای ۲۰سانتی‌متر است احتمال ایجاد ملانوسیت بدخیم زیادتر است. این‌گونه خال‌ها همیشه باید تحت نظر دکتر باشند.

  • خال‌هاي‌ پوستي‌ ديسپلاستيك

خال‌هاي‌ ضايعات‌ پوستي‌ هستند كه‌ اغلب‌ رشد آنها در كودكي‌ آغاز شده‌ (گاهي‌ مادرزادي‌ هستند) و تا اوايل‌ بزرگسالي‌ معمولاً برروي‌ پوست‌ ظاهر شده‌اند. شايع‌ترين‌ انواع‌ خال‌ عبارتند از كك‌ومك‌ و خال‌ معمولي‌. خال‌هاي‌ ديسپلاستيك‌ نوعي‌ خال‌ پوستي‌ هستند كه‌ ممكن‌ است‌ حتي‌ پس‌ از ۳۵ سالگي‌ ظاهر شوند. اعتقاد بر اين‌ است‌ كه‌ اين‌ خال‌هاي‌ ديگر زمينه‌ساز ملانوم‌ (نوعي‌ سرطاني‌ پوستي‌ خطرناك‌) هستند. اصطلاح‌ «نشانگان‌ خال‌هاي‌ ديسپلاستيك‌» به‌ حالتي‌ اطلاق‌ مي‌شود كه‌ خال‌هاي‌ ديسپلاستيك‌ متعدد و ملانوم‌ حداقل‌ در دو نفر از اعضاي‌ درجه‌ اول‌ خانواده‌ وجود داشته‌ باشد.-

برداشتن خال از نظر زیبایی و طبی

عده‌ای قادر به تحمل خال‌هایی که زیبایی‌شان را تهدید می‌کند، نیستند و در نتیجه تصمیم به برداشتن خال‌هایشان می‌گیرند. درمان خال صورت یا براساس ضرورت طبی صورت می‌گیرد و یا به خاطر زیبایی. دسته ای از خال‌ها با تشخیص پزشک باید برداشته شوند. خال‌هایی که به‌طور ناگهانی دچار تغییراتی مثل پیدا کردن حاشیه نامنظم، نامنظم شدن رنگ خال، پیدا کردن حاشیه غیر قرینه، خارش، التهاب، ‌خونریزی و ... شوند، ‌باید تحت نظر پزشک و با انجام آزمایش‌های لازم در این زمینه برداشته شوند اما در حالت عادی اگر خال دچار هیچ‌کدام از این تغییرات نشد، برداشتنش ضرورت طبی ندارد، مگر این‌که خود فرد به لحاظ زیبایی ظاهری دوست داشته باشد خالش برداشته شود.

بعضی از خال‌ها ذاتاً بدخیم هستند و اغلب به مرحله بدی که می‌رسند که مریض به پزشک مراجعه می‌کند، ‌در صورت عدم درمان خال صورت و اگر آن خال برداشته نشود، قطعاً خطرناک است. خال‌های بدخیم ویژگی‌هایی دارند که می‌توان آن‌ها را از سایر خال‌ها تشخیص داد. با آزمایش تکه‌برداری آسیب‌شناسی می‌توان متوجه بدخیمی خال شد. برای برداشتن خال چه با ضرورت طبی و چه به خاطر زیبایی باید آزمایش‌های آسیب‌شناسی و پاتولوژی روی خال صورت بگیرد. از لحاظ علمی و از نظر قانون طب، هر ضایعه‌ای که از بدن برداشته شود، ‌حتی اگر بدانیم کاملاً خوش خیم است باید روی آ‌ن آزمایش‌های آسیب‌شناسی صورت بگیرد. هرچند در حال حاضر برداشتن خال‌ها به منظور زیبایی، در بیشتر موارد بدون هیچ آزمایشی صورت می‌گیرد و همه چیز به تشخیص پزشک از روی ظاهر خال بستگی دارد.

خلاصی از شر خال

در حال حاضر روش‌های مختلفی برای از بین بردن خال های صورت وجود دارد، اما به‌طور کلی روش‌های علمی و شناخته‌شده‌ای که برای برداشتن خال وجود دارد به سه دسته تقسیم می‌شود:

۱) سوزاندن خال

۲)جراحی

۳) لیزر

سوزاندن

یکی از روش‌های قدیمی برداشتن خال است. در این روش خال با دستگاه کوتر از طریق ایجاد گرما به وسیله جریان برق سوزانده می‌شود. از آن‌جایی که خال‌ها معمولاً قسمت‌های عمیقی در پوست دارند،‌ این روش ممکن است فرورفتگی چاله مانندی را در سطح پوست ایجاد کند. روش سوزاندن خال که بیشتر در گذشته استفاده می‌شد، برای برداشتن خال‌های ریز و سطحی کاربرد دارد، البته امروزه دستگاه‌های رادیو فرکانسی جایگزین دستگاه‌های کوتر شده‌اند که به‌کار بردن این روش اثر کمتری روی پوست می گذارد.

جراحی

این روش پرکاربردترین روش برای برداشتن خال در میان پزشکان است. در این روش با ایجاد بی‌حسی موضعی در محدوده خال، ‌با تیغ جراحی یک برش ساده روی پوست ایجاد و خال از عمق پوست خارج می‌شود، ‌سپس جای آن یک یا دو بخیه ظریف زده می‌شود

لیزر کردن

لیزر یک فن‌آوری جدید علمی است که در بسیاری جراحی‌ها استفاده می‌شود و در برداشتن خال هم کاربرد دارد. روش لیزر در برداشتن خال مثل روش سوزاندن است، با این تفاوت که در این روش به‌جای جریان برق از امواج لیزر برای تخریب یا تراش خال استفاده می‌شود.

بهترین روش برای برداشتن خال

روش ثابت یا واحدی برای برداشتن همه خال‌ها وجود ندارد و برای هر خالی با توجه به ویژگی‌هایش یك روش مناسب است. مثلاً برای خال‌های ریز و سطحی كه عمق زیادی در پوست ندارند، لیزر كردن می‌تواند روش مناسبی باشد اما برای خال‌های بزرگ و برجسته كه عمق زیادی در پوست دارند، جراحی روش مناسب‌تری است، چرا كه در این روش خال از عمق پوست برداشته می‌شود و چیزی از آن باقی نمی‌ماند كه احتمال برگشت خال را ایجاد كند،‌ از طرفی با بخیه‌هایی كه روی پوست زده می‌شود، سطح شكافته پوست بعد از مدتی جوش می‌خورد و احتمال ایجاد فرورفتگی در پوست وجود ندارد.تشخیص این‌ روش‌ها با پزشك متخصص است، اما قبل از هر عملی پزشك باید معایب و مزایای به‌كار بردن هر كدام از این روش‌ها را برای بیمار خود توضیح دهد .

بهترین فصل برای عمل

بهترین فصل برای عمل برداشت خال در روش‌های مختلف فرق می‌كند. از آن‌جایی که در روش جراحی، آفتاب اثر چندانی روی جای جراحی نمی‌گذارد، می‌توان در هر فصلی از این روش استفاده كرد. اما روش لیزر به دلیل تأثیر نور خورشید در روند ترمیم پوست ‌بهتر است در فصل‌های سرد سال مثل پاییز و زمستان صورت بگیرد.

 علائم‌ و نشانه های شايع‌

ضايعاتي‌ با خصوصيات‌ زير:

۱- لبه‌هاي‌ ضايعه‌ نامنظم‌ و ناواضح‌ است‌.

۲- داراي‌ قسمت‌هاي‌ مسطح‌ و برجسته‌ مي‌باشد.قطر ۱۵-۵ ميلي‌متر (بزرگتر از خال‌هاي‌ معمولي‌)، رنگ‌ ضايعه‌ از خرمايي‌ تا قهوه‌اي‌ تيره‌ در يك‌ زمينه‌ صورتي‌ رنگ‌ متغير است‌.

۳- اين‌ ضايعات‌ در هر جايي‌ از بدن‌ ممكن‌ است‌ ظاهر گردند ولي‌ بيشتر در ناحيه‌ پشت‌، قفسه‌ سينه‌، باسن‌، پستان‌ و سر بروز مي‌كنند. اين‌ ضايعات‌ هم‌ برروي‌ پوست‌ نواحي‌ در معرض‌ آفتاب‌ و هم‌ در نواحي‌ پوشيده‌ از آفتاب‌ ممكن‌ است‌ ظاهر گردند.

۴-افراد داراي‌ خال‌هاي‌ ديسپلاستيك‌ ممكن‌ است‌ تا حدود صدخال‌ پوستي‌ داشته‌ باشند (بيشتر افراد معمولي‌ حداكثر ۲۰-۱۵ خال‌ معمولي‌ دارند).

علل‌

اين‌ عارضه‌ ممكن‌ است‌ ارثي‌ بوده‌ و يا بدون‌ سابقه‌ خانوادگي‌ بروز كند. آسيب‌ ناشي‌ از آفتاب‌ ممكن‌ است‌ نقشي‌ در الگوي‌ توزيع‌ خال‌هاي‌ پوستي‌ داشته‌ باشد ولي‌ شرط‌ لازم‌ براي‌ تشكيل‌ آنها نيست‌. همچنان‌ كه‌ در نواحي‌ تقريباً همواره‌ پوشيده‌ از آفتاب‌ نظير باسن‌ و پستان‌ نيز اين‌ ضايعات‌ بروز مي‌كنند. - عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر: سابقه‌ خانوادگي‌ خال‌هاي‌ ديسپلاستيك‌، ملانوم‌، يا ساير سرطان‌هاي‌ پوستي. افراد داراي‌ نژاد اروپاي‌ شمالي‌ با موهاي‌ روشن‌ و كك‌ومك‌ پوستي‌.

پيشگيري‌

استفاده‌ معمول‌ از تركيبات‌ ضدآفتاب‌ از تركيبات‌ با قدرت‌ ضدآفتابي‌ (SPF 15 )يا بالاتر كه‌ قادر به‌ محافظت‌ پوست‌ در برابر اشعه‌ ماوراءبنفش‌ A و B هستند (بيشتر تركيبات‌ ضدآفتاب‌ تنها در برابر اشعه‌ ماوراءبنفش‌ B اثر محافظتي‌ دارند) استفاده‌ كنيد.در صورت‌ وجود سابقه‌ خانوادگي‌ خال‌هاي‌ ديسپلاستيك‌ يا سرطان‌ پوست‌، معاينه‌ فيزيكي‌ منظم‌ توسط‌ پزشك‌ براي‌ شناسايي‌ هرگونه‌ ضايعه‌ جديد يا شناسايي‌ تغيير در ضايعات‌ موجود توصيه‌ مي‌گردد.

براي‌ افراد در معرض‌ خطر زياد تناوب‌ اين‌ معاينات‌ ممكن‌ است‌ هر سه‌ ماه‌ يكبار باشد. همچنين‌ معاينه‌ معمول‌ پوست‌ توسط‌ خود بيماران‌ براي‌ تشخيص‌ هرگونه‌ تغيير در ضايعات‌ موجود توصيه‌ مي‌شود. براي‌ نواحي‌ از پوست‌ كه‌ مشاهده‌ آن‌ براي‌ خود فرد مشكل‌ است‌ مي‌توان‌ از يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ كمك‌ گرفت‌.- عواقب‌ مورد انتظار:در صورت‌ تشخيص‌ و درمان‌ زودرس‌، سرانجام‌ اين‌ بيماري‌ مطلوب‌ است‌.- عوارض‌ احتمالي‌:ملانوم‌ (نوعي‌ سرطان‌ پوست‌ احتمالاً كشنده‌).

درمان‌

براي‌ تشخيص‌، معاينه‌ فيزيكي‌ و نمونه‌برداري‌ پوستي‌ از ضايعات‌ مشكوك‌ انجام‌ مي‌شود. درمان‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ برداشت‌ ضايعات‌ مشكوك‌ (كه‌ دچار تغيير واضح‌ شده‌اند) يا برداشت‌ همه‌ ضايعات‌ (حتي‌ ضايعاتي‌ كه‌ ظاهراً تغييري‌ نكرده‌اند) باشد.عكس‌ رنگي‌ ممكن‌ است‌ از ضايعات‌ گرفته‌ شود تا پزشك‌ در ويزيت‌هاي‌ بعدي‌ با مقايسه‌ ضايعات‌ با عكس‌ قبلي‌ بتواند هرگونه‌ تغيير را شناسايي‌ كند. 

داروها

هيچ‌ دارويي‌ براي‌ اين‌ اختلال‌ لازم‌ نيست‌.خود را مقيد سازيد براي‌ هر بار تماس‌ با آفتاب‌ از تركيبات‌ ضدآفتاب‌ و لباس‌هاي‌ محافظ‌ استفاده‌ كنيد. در صورت‌ امكان‌ از قرار گرفتن‌ در معرض‌ آفتاب‌ بين‌ ساعت‌هاي‌ ۱۰ صبح‌ تا ۳ بعدازظهر اجتناب‌ كنيد

منبع : کتاب رازهاای زیبایی و جوانی